Kredyt gotówkowy „Kredyt Pocztowy” – 7 549 zł. Sąd prawomocnie oddalił powództwo banku w całości.

Metryczka sprawy

Kontekst sprawy

Klient — konsument — w listopadzie 2019 r. zawarł z bankiem z siedzibą w Bydgoszczy umowę kredytu gotówkowego „Kredyt Pocztowy”. Nominalna kwota kredytu wyniosła 15 634,85 zł. W praktyce klient otrzymał do dyspozycji tylko 12 634 zł, ponieważ bank z kwoty kredytu potrącił od razu prowizję (2 892,45 zł) i pierwszą składkę ubezpieczeniową (108,40 zł), a przez cały okres kredytowania pobierał kolejne składki ubezpieczeniowe (łącznie 3 797,67 zł).

Całkowita kwota do zapłaty przez klienta wynosiła 21 801,71 zł (RRSO 26,04%). Ubezpieczenie na życie było w praktyce warunkiem zawarcia umowy — bank przygotował gotowy wzorzec, w którym klient został „zaoferowany” produkt ubezpieczeniowy powiązany z kredytem, a bank został wskazany jako uposażony.

Po kilku latach spłacania klient popadł w trudności finansowe. Bank w październiku 2023 r. wypowiedział umowę kredytu i wystąpił z pozwem o zapłatę 7 549,29 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych.

Klient we wrześniu 2024 r. złożył bankowi oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego (art. 45 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim), wskazując na naruszenia obowiązków informacyjnych z art. 30 ust. 1 pkt 6, 7 i 10 u.k.k. — dotyczących w szczególności prawidłowego wyliczenia odsetek i RRSO, a także naliczania odsetek od kredytowanych kosztów.

Nasza obrona

Reprezentowaliśmy klienta jako pozwanego. Zbudowaliśmy obronę w oparciu o trzy równoległe linie argumentacji:

Linia pierwsza — brak wykazania roszczenia co do wysokości. Bank domagał się kwoty 7 549,29 zł, ale w toku procesu nie przedstawił precyzyjnego rozliczenia wpłat klienta. Skoro klient dokonywał spłat, powstało pytanie: jak bank te wpłaty zaksięgował, na jakie należności je zaliczył, od jakich kwot cząstkowych i w jakich okresach naliczał odsetki. Bank tego nie udowodnił.

Linia druga — abuzywność klauzul ubezpieczeniowych (art. 385¹ § 1 KC). Postanowienia dotyczące obowiązkowego ubezpieczenia na życie były sformułowane w gotowym wzorcu, bez rzeczywistej możliwości negocjacji, i rażąco naruszały interesy konsumenta — bank był jednocześnie sprzedawcą kredytu, agentem ubezpieczeniowym i uposażonym z polisy. Kredytobiorca nie otrzymał ani realnego wyboru, ani realnej ochrony.

Linia trzecia — sankcja kredytu darmowego (art. 45 u.k.k.). W związku z naruszeniem obowiązków informacyjnych z art. 30 ust. 1 pkt 6, 7 i 10 u.k.k. — w szczególności w zakresie odsetek naliczanych od kredytowanych kosztów i RRSO — klient złożył oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego.

Rozstrzygnięcie sądu I instancji

Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe wyrokiem z 8 kwietnia 2025 r. (sygn. I C 894/24) oddalił powództwo banku w całości.

Sąd oparł się przede wszystkim na linii pierwszej — brak wykazania roszczenia co do wysokości. W uzasadnieniu wskazał wprost:

„Powód nie wykazał roszczenia co do wysokości. (…) Powód winien był w sposób jednoznaczny i precyzyjny wykazać jak dokonywane były rozliczenia wpłat pozwanego oraz na jakie należności były one księgowane. W toku postępowania powód nie przedłożył żadnego dokumentu, z którego wynikałoby takie rozliczenie.”

Sąd przypomniał, że ciężar dowodu spoczywał na powodzie (art. 6 KC), a wobec podniesienia przez klienta zarzutu nieudowodnienia roszczenia — to bank, a nie klient, musiał wykazać, jaka faktycznie kwota podlega dochodzeniu. Bank tego nie zrobił.

Niezależnie od powyższego sąd uznał również, że zapisy umowy dotyczące ubezpieczenia są abuzywne w rozumieniu art. 385¹ § 1 KC. Ubezpieczenie nie było essentialia negotii kredytu — umowa mogła być równie dobrze zawarta bez niego — a klient nie miał rzeczywistego wpływu na treść klauzul ubezpieczeniowych.

W tej sytuacji sąd nie musiał odrębnie rozstrzygać o skuteczności oświadczenia z art. 45 u.k.k. (sankcji kredytu darmowego) — obie samodzielne podstawy oddalenia (brak dowodu wysokości + abuzywność ubezpieczenia) były wystarczające do oddalenia powództwa w całości.

Wyrok prawomocny (Sąd Okręgowy w Gdańsku, 12 sierpnia 2026 r.)

Bank złożył apelację od wyroku I instancji. Sąd Okręgowy w Gdańsku, III Wydział Cywilny Odwoławczy (sygn. III Ca 764/25), wyrokiem z 12 sierpnia 2026 r. oddalił apelację banku i zasądził od banku na rzecz klienta 900 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia prawomocności do dnia zapłaty.

Wyrok Sądu Rejonowego uprawomocnił się.

Chronologia sprawy

• 26 stycznia 2024 r. — bank wnosi pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym (EPU)
• 18 marca 2024 r. — Sąd Rejonowy w Lublinie umarza postępowanie w EPU
• 27 maja 2024 r. — bank wnosi ponowny pozew w postępowaniu zwykłym do Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe
• 27 sierpnia 2024 r. — doręczenie pozwu klientowi
• 9 września 2024 r. — odpowiedź na pozew (obejmująca oświadczenie z art. 45 u.k.k. o sankcji kredytu darmowego)
• 8 kwietnia 2025 r. — wyrok SR (oddalenie powództwa w całości)
• 12 sierpnia 2026 r. — wyrok SO Gdańsk (oddalenie apelacji, prawomocność wyroku SR)

Łączny czas trwania sporu: 2 lata, 6 miesięcy i 18 dni.

Realny wynik dla klienta (stan na dzień prawomocności wyroku — 12 sierpnia 2026 r.)

Kwoty, których klient nie musi zapłacić:

• Kwota z pozwu: 7 549,29 zł (kapitał 7 295,45 zł + skapitalizowane odsetki 253,84 zł)
• Odsetki maksymalne za opóźnienie od kwoty 7 295,45 zł, naliczane od 25 stycznia 2024 r. do 12 sierpnia 2026 r. — około 4 000 zł (odsetki maksymalne za opóźnienie w okresie sporu wynosiły ok. 20–22% p.a.)
• Koszty procesu I instancji, które klient poniósłby w razie przegranej (opłata sądowa 5% od WPS + koszty zastępstwa procesowego banku wg stawki minimalnej) — około 2 200 zł
• Koszty postępowania apelacyjnego, które klient poniósłby w razie przegranej — około 1 300 zł

Kwoty zasądzone przez sąd na rzecz klienta:

• Koszty zastępstwa procesowego przed Sądem Rejonowym — około 1 800 zł
• Koszty postępowania apelacyjnego — 900 zł (wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia prawomocności do dnia zapłaty)

Łączna korzyść klienta na 12 sierpnia 2026 r.: około 17 750 zł

Nie licząc uwolnienia klienta od statusu strony w wieloletnim sporze sądowym oraz od stresu i kosztów pośrednich związanych z prowadzeniem obrony na dwóch instancjach.

Uwagi metodologiczne:

• Odsetki maksymalne za opóźnienie w okresie sporu były bardzo wysokie (do 22,5% p.a.) — bank naliczałby je nadal, gdyby sprawa toczyła się dalej.
• Wyliczenie kosztów procesu bazuje na standardowych stawkach minimalnych (rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości ws. opłat radcowskich); w konkretnej sprawie zasądzone kwoty mogą się nieco różnić.
• Zaokrąglenia kwot na potrzeby prezentacji.

Dlaczego to ma znaczenie

Ten wyrok pokazuje trzy rzeczy, o których warto pamiętać, jeżeli otrzymali Państwo pozew od banku z tytułu kredytu gotówkowego lub konsumenckiego:

Po pierwsze — bank musi udowodnić kwotę, której się domaga. Nie wystarczy przedstawić samą umowę i wyciąg z ksiąg banku. Bank musi rozliczyć każdą wpłatę klienta i pokazać, na jakie należności została zaliczona. Jeżeli tego nie potrafi — sąd oddala powództwo.

Po drugie — ubezpieczenie sprzedawane razem z kredytem to potencjalnie klauzula abuzywna. Bank, który jednocześnie jest sprzedawcą kredytu, agentem ubezpieczeniowym i uposażonym z polisy, znajduje się w konflikcie interesów. Wzorzec przygotowany przez bank, bez realnej możliwości wyboru innego ubezpieczyciela i bez negocjacji — narusza dobre obyczaje i interes konsumenta.

Po trzecie — sankcja kredytu darmowego (art. 45 u.k.k.) to samodzielny instrument obrony, którego skuteczność sąd może rozważyć również w sprawach o zapłatę wytoczonych przez sam bank (nie tylko przez fundusze cesyjne).

Status sprawy

Wyrok jest prawomocny. Sąd Okręgowy w Gdańsku 12 sierpnia 2026 r. oddalił apelację banku, a wyrok Sądu Rejonowego stał się ostateczny. Bank nie ma już drogi zwyczajnych środków zaskarżenia.

Zastrzeżenie

Powyższe rozstrzygnięcie dotyczy konkretnego stanu faktycznego opisanej sprawy i nie przesądza wyniku innych postępowań. Każda sprawa wymaga indywidualnej oceny prawnej, obejmującej analizę umowy, historii spłat, dokumentacji wypowiedzenia i innych okoliczności faktycznych.

Kancelaria RDK w sprawach z powództwa banków o kredyt konsumencki

Prowadzimy obronę klientów-konsumentów oraz przedsiębiorców w sprawach z powództwa banków oraz funduszy sekurytyzacyjnych o zapłatę z tytułu kredytów konsumenckich, gotówkowych, konsolidacyjnych i ratalnych. Analizujemy umowy pod kątem sankcji kredytu darmowego (art. 45 u.k.k.), klauzul abuzywnych (art. 385¹ KC), procedury wypowiedzenia (art. 75c Prawa bankowego) i wykazania wysokości roszczenia.

Reprezentujemy wyłącznie konsumentów i przedsiębiorców — nigdy banków ani firm skupujących wierzytelności.

Otrzymali Państwo pozew od banku lub firmy windykacyjnej? Bank wypowiedział Państwu umowę kredytu? Bezpłatnie sprawdzimy Państwa dokumentację.

📞 +48 784 33 44 54 📧 sekretariat@kancelaria-rdk.pl 🌐 kancelaria-rdk.pl