Sąd Apelacyjny w Gdańsku zmienia wyrok I instancji i prawomocnie oddala powództwo Banku Millennium. Łączna korzyść klienta: ok. 195 000 zł

Metryczka

Przedmiot sprawy

Powód — Bank Millennium SA w Warszawie — dochodził od klienta zapłaty z tytułu umowy kredytu konsumenckiego z 18 stycznia 2018 r., pierwotnie zawartej z Eurobankiem S.A. we Wrocławiu. Bank Millennium przejął zobowiązania Eurobanku po fuzji 1 października 2019 r.

Umowa dotyczyła kredytu konsumenckiego zawartego na kwotę 112 691,14 zł, z prowizją bankową w wysokości 13 985,05 zł oraz opłatą przygotowawczą w kwocie 100 zł — obydwie te pozycje kredytowane(uwzględnione w kapitale, od którego bank naliczał odsetki). Oprocentowanie 10% w stosunku rocznym, RRSO 14,85%, 96 miesięcznych rat po 1 712,67 zł. Termin spłaty przypadał na 23 stycznia 2026 r.

Wobec zaprzestania spłaty rat bank wypowiedział umowę 24 maja 2022 r. i wystąpił na drogę sądową. Sąd Okręgowy w Elblągu wydał 20 marca 2023 r. nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.

Sprzeciw i wyrok I instancji — powództwo uwzględnione

Pozwany, reprezentowany przez naszą kancelarię, wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty. Podstawą sprzeciwu było oświadczenie o sankcji kredytu darmowego złożone bankowi na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim w związku z naruszeniami obowiązków informacyjnych z art. 30 ust. 1 pkt 6, 7 i 10 u.k.k.

W szczególności pozwany kwestionował:

• naliczanie odsetek umownych od kredytowanych kosztów pozaodsetkowych — prowizji (13 985,05 zł) i opłaty przygotowawczej (100 zł). Kwota, od której bank naliczał odsetki (112 691,14 zł), obejmowała nie tylko realnie wypłacony kapitał, ale także kredytowane koszty umowy. Argumentacja pozwanego wskazywała, że definicja stopy oprocentowania kredytu (art. 5 pkt 10 u.k.k.) w powiązaniu z definicją całkowitej kwoty kredytu (art. 5 pkt 7 u.k.k.) wyklucza taką konstrukcję;
• wadliwe podanie RRSO i całkowitego kosztu kredytu — obie wartości były zawyżone przez włączenie kredytowanych kosztów w kwotę bazową odsetek (art. 30 ust. 1 pkt 7 u.k.k.);
• wadliwe wskazanie oprocentowania i jego zasad (art. 30 ust. 1 pkt 6 u.k.k.);
• wadliwe podanie innych opłat (art. 30 ust. 1 pkt 10 u.k.k.).

Sąd Okręgowy w Elblągu wyrokiem z 29 czerwca 2023 r. (sygn. I C 224/23) uwzględnił powództwo w całości — zasądzając od pozwanego na rzecz banku 108 020,96 zł z odsetkami maksymalnymi za opóźnienie liczonymi od 84 287,12 zł od 28 lutego 2023 r. do dnia zapłaty oraz 9 615 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

W uzasadnieniu wyroku I instancji sąd stanął na stanowisku, że „żaden przepis prawny nie wprowadza zakazu pobierania odsetek od pozaodsetkowych kosztów pożyczki”, przyjmując że pozwany świadomie zaakceptował konstrukcję umowną i zgodził się na jednorazowe pobranie prowizji z kwoty kapitału.

Apelacja i wyrok II instancji — zmiana wyroku, oddalenie powództwa

W apelacji od wyroku Sądu Okręgowego rozwinęliśmy argumentację opartą na sankcji kredytu darmowego, wskazując m.in. na:

• utrwalającą się linię orzeczniczą, że oprocentowanie kredytu konsumenckiego wolno naliczać wyłącznie od kapitału realnie wypłaconego (por. wyrok Sądu Najwyższego z 30 stycznia 2019 r., I NSK 9/18; wyrok TSUE z 21 kwietnia 2016 r. w sprawie C-377/14);
• fakt, że błędne (w tym zawyżone) wskazanie RRSO pozbawia konsumenta możliwości oceny ekonomicznego zakresu zobowiązania — konsekwencje takiego naruszenia potwierdził wyrok TSUE z 13 lutego 2025 r. w sprawie C-472/23;
• prawidłową wykładnię przesłanek SKD z art. 45 ust. 1 u.k.k. w świetle celu dyrektywy 2008/48/WE — potwierdzonych następnie wyrokiem TSUE z 23 kwietnia 2026 r. w sprawie C-744/24, który przesądził kwestię odsetek naliczanych od kredytowanych kosztów.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku wyrokiem z 15 września 2026 r. (sygn. I ACa 2552/23) zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Elblągu i oddalił powództwo w całości. Bank został obciążony kosztami postępowania w obu instancjach.

Sentencja wyroku II instancji brzmi:

„I. zmienia zaskarżony wyrok: a/ w punkcie 1 (pierwszym) w ten sposób, że oddala powództwo; b/ w punkcie 2 (drugim) w ten sposób, że zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 5 417 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się tego postanowienia do dnia zapłaty; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 4 050 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się tego postanowienia do dnia zapłaty.”

Wyliczenie korzyści klienta na datę wyroku II instancji (15 września 2026 r.)

Do korzyści klienta należy doliczyć również brak dalszej egzekucji, brak wpisów w BIK i rejestrach oraz spokój związany z zakończeniem wielomiesięcznego sporu z bankiem.

Znaczenie sprawy

Dla klienta. Sprawa zakończona prawomocnie na jego korzyść. Bank pokrywa koszty procesu w obu instancjach. Klient nie ponosi żadnego zobowiązania z tytułu spornej umowy.

Dla innych konsumentów. Wyrok pokazuje, że argumentacja oparta na sankcji kredytu darmowego skutecznie broni się przed sądem apelacyjnym — nawet w sytuacji, gdy sąd I instancji nie podzielił zarzutów pozwanego. Kluczowe znaczenie ma konsekwentne prowadzenie linii obrony przez wszystkie etapy postępowania — od sprzeciwu, przez postępowanie w I instancji, aż po apelację.

Sprawa ilustruje również, że wyrok TSUE z 23 kwietnia 2026 r. w sprawie C-744/24 zmienił krajobraz postępowań o SKD. Argumentacja, która przed tym wyrokiem była w części sądów pierwszoinstancyjnych odrzucana, po orzeczeniu Trybunału coraz częściej uzyskuje uznanie sądów odwoławczych. Podobne znaczenie ma wcześniejszy wyrok TSUE w sprawie C-472/23 (13 lutego 2025 r.) w zakresie wadliwego RRSO.

Komentarz kancelarii

Sprawa trwała blisko trzy lata — od wpływu do naszej kancelarii w 2023 r., przez sprzeciw od nakazu zapłaty, wyrok I instancji, apelację, aż po prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku. Cierpliwość klienta i konsekwencja pełnomocników pozwoliły doprowadzić sprawę do finału, który — w chwili wpływu pozwu — nie był oczywisty.

Sprawa dowodzi, że przegrana w I instancji nie kończy walki o sankcję kredytu darmowego. Wyrok apelacyjny może zmienić rozstrzygnięcie — i to całkowicie, oddalając powództwo w całości, zamiast tylko modyfikować zasądzoną kwotę.

Sprawę prowadzili r.pr. Robert Dudkowiak i r.pr. Damian Kopiński z RDK Kancelarii Radców Prawnych.

Reprezentujemy wyłącznie konsumentów i przedsiębiorców. Nigdy banków, nigdy funduszy skupujących wierzytelności.

Masz kredyt konsumencki i chcesz sprawdzić, czy Twoja umowa kwalifikuje się do sankcji kredytu darmowego (SKD) — sprawdzimy sprawę bezpłatnie.

Grafika — wygenerowana przez AI.